دادههای بالینی | |
---|---|
نامهای تجاری | Eperzan (Europe), Tanzeum (US) |
نامهای دیگر | GSK-716155 |
AHFS/Drugs.com | entry |
دادهها | |
روش مصرف دارو | تزریق زیرجلدی (SC) |
کد ATC | |
وضعیت قانونی | |
وضعیت قانونی |
|
دادههای فارماکوکینتیک | |
پیوند پروتئینی | Probably none |
متابولیسم | Most likely پروتئینکافت |
نیمهعمر حذف | 5 (4–7) days |
شناسهها | |
شمارهٔ سیایاس | |
پابکم SID | |
دراگبنک | |
کماسپایدر |
|
UNII | |
KEGG | |
دادههای فیزیکی و شیمیایی | |
فرمول شیمیایی | C۳۲۳۲H۵۰۳۲N۸۶۴O۹۷۹S۴۱ |
جرم مولی | ۹۷۱٫۳۴ ۷۲ g·mol−1 |
آلبیگلوتاید (انگلیسی: Albiglutide) یک داروی آگونیست پپتید-1 شبه گلوکاگون (آگونیست GLP-1) است که برای درمان دیابت نوع دو به بازار عرضه شده است.[۱]
کاربرد پزشکی
آلبیگلوتاید برای درمان دیابت نوع دو در بزرگسالان استفاده میشود. می توان آن را به تنهایی (در صورت بی اثر بودن یا عدم تحمل متفورمین درمانی) یا همراه با سایر داروهای ضد دیابت از جمله انسولین استفاده کرد.[۲] آلبیگلوتید نسبت به سایر آگونیست های GLP-1 برای کاهش هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1c، شاخصی برای کنترل طولانی مدت گلوکز خون) و کاهش وزن کمتر موثر است. همچنین به نظر میرسد که عوارض جانبی کمتری نسبت به سایر داروهای این دسته داشته باشد، به جز واکنشهایی در محل تزریق که تحت آلبیگلوتید بیشتر از مثلاً تحت لیراگلوتاید است.[۳]
موارد منع مصرف
سرطان مدولاری تیروئید (MTC) و نئوپلازی غدد درون ریز متعدد نوع دو (MEN 2)[۴]
عوارض جانبی
عوارض جانبی رایج (در بیش از ۱۰ درصد از بیماران) در کارآزماییهای بالینی، اسهال، تهوع، و جای تعجب نیست که هیپوگلیسمی (سطح پایین گلوکز خون) و واکنشها در محل تزریق بود. عفونت های دستگاه تنفسی فوقانی نیز شایع بود، اما فقط کمی بیشتر از دارونما. عوارض جانبی غیر معمول اما بالقوه شدید شامل پانکراتیت حاد (در ۰.۳٪ بیماران) و واکنش های حساسیت (در کمتر از 0.1٪) بود.
تداخلات
هیچ تداخل بالینی مرتبطی در مطالعات با تعدادی از داروهایی که به دلیل پتانسیل تداخل آنها شناخته شده اند (سیمواستاتین، وارفارین، دیگوکسین و داروهای ضد بارداری خوراکی) یافت نشده است. با این وجود، از آنجایی که آلبیگلوتید تخلیه معده را کند می کند، در صورت مصرف همزمان می تواند جذب سایر داروها را افزایش دهد.
فارماکولوژی
آلبیگلوتید به عنوان آگونیست در گیرنده GLP-1 عمل می کند که آن را به نوعی تقلید کننده اینکرتین تبدیل می کند. این امر باعث افزایش ترشح انسولین، عمدتاً در حضور گلوکز خون بالا می شود و همچنین تخلیه معده را کند میکند.
برخلاف سایر آگونیست های GLP-1، به دلیل ساختاری که دارد در گذر از سد خونی مغزی مشکل دارد. این بدان معنی است که به اندازه سایر آگونیست های GLP-1 بر سیستم عصبی مرکزی تأثیر نمی گذارد و ممکن است مسئول کاهش وزن محدودی باشد که در دارو دیده میشود.[۵]
منابع
- ↑ Liu J, Li L, Deng K, Xu C, Busse JW, Vandvik PO, et al. (June 2017). "Incretin based treatments and mortality in patients with type 2 diabetes: systematic review and meta-analysis". BMJ. 357: j2499. doi:10.1136/bmj.j2499. PMC 5463186. PMID 28596247.
- ↑ "Eperzan: EPAR — Product Information" (PDF). European Medicines Agency. 2017-08-04. Archived from the original (PDF) on 2 September 2017. Retrieved 28 February 2024.
- ↑ Madsbad S (April 2016). "Review of head-to-head comparisons of glucagon-like peptide-1 receptor agonists". Diabetes, Obesity & Metabolism. 18 (4): 317–332. doi:10.1111/dom.12596. PMC 5064617. PMID 26511102.
- ↑ "Tanzeum". Drugs.com.
- ↑ Yu M, Benjamin MM, Srinivasan S, Morin EE, Shishatskaya EI, Schwendeman SP, Schwendeman A (May 2018). "Battle of GLP-1 delivery technologies". Advanced Drug Delivery Reviews. 130: 113–130. doi:10.1016/j.addr.2018.07.009. PMC 6843995. PMID 30009885.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Albiglutide». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۸ فوریه ۲۰۲۴.