مگلیتینید | |
---|---|
کلاس دارویی | |
![]() Meglitinide, the prototype of this drug class | |
شناسههای دستهبندی | |
موارد مصرف | دیابت نوع ۲ |
کد ایتیسی | A10BX |
شیوه عمل | داروهای ضد دیابت (تعدیلکننده آزادسازی) |
مکانیسم عمل | بستن کانال پتاسیم سلول بتا |
دادههای بالینی | |
در وبگاه دراگز | Drug Classes |
در ویکیداده |
مگلیتینید (انگلیسی: Meglitinide) دستهای از داروهای مورد استفاده برای درمان دیابت نوع ۲ شامل رپاگلینید، میتیگلینید و ناتگلینید هستند.[۱]
مکانیسم عمل
این داروها به یک کانال K+ (KATP) وابسته به ATP روی غشای سلولی سلولهای بتای پانکراس به روشی مشابه سولفونیل اورهها متصل میشوند، اما میل اتصال ضعیفتری دارند و از محل اتصال SUR1 جدا میشوند. این باعث افزایش غلظت پتاسیم درون سلولی میشود که باعث میشود پتانسیل الکتریکی به سمت داخل سلولی غشاء مثبتتر شود. این دپلاریزاسیون کانالهای Ca2+ دارای ولتاژ را باز میکند. افزایش کلسیم داخل سلولی منجر به افزایش ادغام گرانول انسولین در غشای سلولی و در نتیجه افزایش ترشح انسولین (pro) میشود.
منابع
- ↑ Blicklé JF (April 2006). "Meglitinide analogues: a review of clinical data focused on recent trials". Diabetes & Metabolism. 32 (2): 113–120. doi:10.1016/S1262-3636(07)70257-4. PMID 16735959.
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Meglitinide». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۲۲ سپتامبر ۲۰۲۳.
پیوند به بیرون
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/30px-Commons-logo.svg.png)