
پادشاهی کاپادوکیه یک پادشاهی ایرانی در عصر هلنی بود که به مرکزیت منطقه کاپادوکیه (در ترکیه امروزی) بر بخشهایی از آسیای صغیر حکومت کرد. کاپادوکیه در ابتدا یکی از شهربانیهای شاهنشاهی هخامنشی بود، اما با سقوط دولت هخامنشی در پی حمله اسکندر مقدونی، استقلال خود را به دست آورد. آریاراد یکم که توسط شاهنشاهان هخامنشی به شهربانی کاپادوکیه منصوب شده بود و احتمالاً خود نیز از خاندان هخامنشی بود، نخستین شاه کاپادوکیه بود. در طول حیات دولت کاپادوکیه، در بین سالهای ۳۲۰ پیش از میلاد تا ۱۷ پس از میلاد، شاهانی از سه خاندان مختلف، یعنی خاندان آریاراد، خاندان آریوبرزن و خاندان آرخلاس (که تنها شاه از این خاندان بود)، بر این پادشاهی حکومت کردند. پس از مرگ آرخلاس، از آنجایی که کاپادوکیه از ۹۵ پیش از میلاد دستنشانده رومیان بود، امپراتور تیبریوس این پادشاهی را منحل اعلام کرد و آن را به شکل یک استان رومی ضمیمه امپراتوری روم کرد.
جستارهای وابسته
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Kingdom of Cappadocia». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۴ اکتبر ۲۰۱۹.
پیوند به بیرون

- پادشاهی کاپادوکیه
- آناتولی باستان
- ایالتها و قلمروهای بنیانگذاریشده در سده ۴ (پیش از میلاد)
- ایالتها و قلمروهای منحلشده در سده ۱ (میلادی)
- بنیانگذاریهای سده ۴ (پیش از میلاد)
- بنیانگذاریهای دهه ۳۲۰ (پیش از میلاد)
- تاریخ استان قرشهر
- تاریخ استان قیصریه
- تاریخ استان نوشهیر
- دودمانهای ایرانی
- مزدیسنا
- هخامنشیان
- پادشاهیهای سابق
- دولتهای یونانی