فوران کوه تامبورا در سال ۱۸۱۵ با شاخص انفجار آتشفشانی (VEI) 7، قدرتمندترین فوران آتشفشانی در تاریخ بشر بود. این تازهترین رخداد شناخته شده VEI-7 است و تنها فوران VEI-7 است که از زمان فوران دریاچه تائوپو در حدود ۱۸۰ میلادی بدون ابهام مورد تأیید قرار گرفتهاست.[۱]
کوه تامبورا در جزیره سامباوا در اندونزی کنونی است که در آن زمان بخشی از هند شرقی هلند بود.[۲] اگرچه فوران آن در ۱۰ آوریل ۱۸۱۵ به اوج شدتش رسید،[۳] تولید فزاینده بخار و فورانهای فریتیک کوچک طی شش ماه تا سه سال پس از آن اتفاق افتاد. خاکستر ستون فوران در سراسر جهان پراکنده شد و دمای زمین را در یک رویداد که بعضاً به عنوان سال بیتابستان در سال ۱۸۱۶ شناخته میشود، کاهش داد.[۴] این دوره کوتاه از تغییرات اقلیم قابل توجه، آب و هوای شدید و ناکامی در برداشت محصول را در بسیاری از مناطق جهان باعث شد. چندین مورد اجبار اقلیمی به صورت سیستماتیک همزمان رخ دادند و به گونه ای برهمکنش داشتند که در هیچ فوران بزرگ آتش فشانی دیگری از اوایل عصر سنگ مشاهده نشدهاست.
منابع
- ↑ Clive Oppenheimer (2003). "Climatic, environmental and human consequences of the largest known historic eruption: Tambora volcano (Indonesia) 1815". Progress in Physical Geography. 27 (2): 230–259. doi:10.1191/0309133303pp379ra.
- ↑ Hägerdal, Hans (2017), Held's History of Sumbawa. Amsterdam: Amsterdam University Press, p. 19-20, 141-2.
- ↑ Earth Observatory
- ↑ "Tambora Volcano, Indonesia". United States Geological Survey. 3 June 2002. Archived from the original on 2 June 2010. Retrieved 8 September 2010.