حقیقت (به انگلیسی: Fact) چیزی است که واقعاً رخ دادهاست یا در واقع موجودیت دارد. تعریف یادشده، یک آزمون معمول برای اثبات یک پدیده یا موضوع هست که بیشتر وابسته به تجربه است. نتایج برآمده از مراجع باورپذیر، بیشتر برای اثبات بهکار میرود. حقایق علمی با مشاهدهٔ دقیق و تکرار یا اندازهگیری (با آزمایش یا وسایل دیگر) تأیید میشوند.
با توجه به اینکه انسان شاید از روی شهود و یا عقل تصمیم بگیرد، دو نوع حقیقت پدید دارند.[۱]
حقیقت با واقعیت متفاوت است، چرا که حقیقت آن چیزی است که خودبهخود درست و صحیح و به جای حق است ولی واقعیت ممکن است واقعا رخ دهد ولی بر خلاف حقیقت موضوع باشد.
در فلسفه
در فلسفه، مفهوم یادشده را در معرفتشناسی و هستیشناسی درمینگرند. پرسشها از ماهیت و وجود از نزدیک، با پرسش از حقیقت است. یک «حقیقت» میتواند همچون چیزی که دربارهٔ تعریف از آن بهره میبرند، بهکار رود.
منابع
- ↑ بررسی عنصر فریب و دروغ در جرم کلاهبرداری خیانت در امانت و جعل -نویسنده مصطفی راحمی کاریزکی -پایاننامهٔ کارشناسی ارشد حقوق جزا و جرمشناسی
